Dyrektor finansowy prosi Copilota o zestawienie kosztów projektu, a w odpowiedzi dostaje też tabelę z wynagrodzeniami zespołu. Nikt niczego nie zhakował. Arkusz leżał na witrynie SharePoint, którą kilka lat temu udostępniono „wszystkim w organizacji”, bo tak było prościej przy przeprowadzce z serwera plików. Przez lata nikt go nie znalazł, bo nikt nie szukał. Copilot szuka za każdym razem.
Tak wygląda główne ryzyko związane z Microsoft 365 Copilot: nie nowa luka, tylko stare uprawnienia, które asystent AI nagle czyni widocznymi. Ten przewodnik wyjaśnia, co Copilot widzi, skąd bierze się oversharing i jakie narzędzia Microsoft pozwalają go opanować przed włączeniem Copilota i po nim. Opis funkcji odpowiada stanowi dokumentacji Microsoft Learn na 10 listopada 2026 r.
Czy Microsoft 365 Copilot widzi wszystkie pliki w firmie?
Nie — Copilot udostępnia tylko te dane organizacji, do których dany użytkownik ma co najmniej uprawnienie do wyświetlania. Tak opisuje to Microsoft na stronie Data, Privacy, and Security for Microsoft Copilot (aktualizacja z 9 lipca 2026 r.). Copilot korzysta z tych samych mechanizmów kontroli dostępu co pozostałe usługi Microsoft 365, więc nie widzi więcej niż użytkownik, który zadaje pytanie.
Ta odpowiedź uspokaja tylko połowicznie. Uprawnienie do wyświetlania ma się często do znacznie większej liczby plików, niż użytkownik zdaje sobie sprawę: przez członkostwo w szerokich grupach, przez linki udostępniania i przez witryny otwarte dla całej organizacji. Zanim pojawił się Copilot, te pliki chroniła głównie niewiedza. Asystent, który przeszukuje wszystko, do czego użytkownik ma dostęp, tę ochronę usuwa.
Dwie inne informacje z tej samej strony są ważne dla działu bezpieczeństwa. Prompty, odpowiedzi i dane pobierane przez Microsoft Graph nie są używane do trenowania podstawowych modeli językowych. Dane interakcji, czyli prompt i odpowiedź z cytowaniami, są natomiast przechowywane w usłudze, a administrator może je przeglądać przez Content search lub Microsoft Purview.
Warto też wiedzieć, że Microsoft zmienia nazewnictwo. Strona o prywatności używa już nazwy „Microsoft Copilot”, a strony Purview o DLP i audycie — „Microsoft 365 Copilot”. W tym artykule używamy nazwy Microsoft 365 Copilot dla asystenta pracującego na danych organizacji. Asystent programisty GitHub Copilot to inny produkt z innym zestawem ryzyk, który opisujemy w artykule o tym, czym jest GitHub Copilot i jak z niego korzystać.
Na czym polega ryzyko oversharingu w Microsoft 365?
Oversharing to stan, w którym dane są dostępne dla szerszego grona osób, niż wymaga tego ich przeznaczenie — a Copilot sprawia, że ten nadmiar dostępu przekłada się na realne ujawnienie. Microsoft pisze w dokumentacji Purview wprost, że generatywna AI wzmacnia problem i ryzyko nadmiernego udostępniania lub wycieku danych.
Źródła oversharingu w typowym tenancie są powtarzalne. Pierwsze to szerokie grupy: witryny i zespoły udostępnione grupie „Everyone except external users” albo grupie obejmującej cały dział. Drugie to linki udostępniania tworzone dla wygody — dla wszystkich w organizacji albo dla każdego, kto ma link. Trzecie to przerwane dziedziczenie uprawnień, kiedy pojedynczy folder albo plik dostaje własne, często szersze uprawnienia niż witryna, na której leży.
Czwarte źródło jest najtrudniejsze do zauważenia: stare witryny. Projekty sprzed kilku lat, migracje z serwerów plików, witryny po pracownikach, którzy odeszli. Nikt ich nie używa, więc nikt nie pilnuje ich uprawnień, ale ich zawartość jest przeszukiwana tak samo jak treść aktualnych projektów. To tam najczęściej leżą arkusze z danymi osobowymi, stare umowy i eksporty z systemów kadrowych.
Szersze tło tego problemu, czyli narzędzia AI używane w firmie poza kontrolą działu IT, opisujemy w przewodniku o tym, jak wykryć i ograniczyć shadow AI. Copilot jest narzędziem zatwierdzonym, ale dziedziczy dokładnie te same zaniedbania w uprawnieniach, które przy shadow AI prowadzą do wycieków.
Jak przejrzeć uprawnienia przed włączeniem Copilota?
Przegląd zaczyna się od raportów Data access governance w centrum administracyjnym SharePoint, które pokazują witryny z potencjalnie nadmiernie udostępnioną albo wrażliwą treścią. Microsoft opisuje je na stronie Data access governance reports for SharePoint and OneDrive sites (aktualizacja z 9 lipca 2026 r.).
Raporty dzielą się na dwie grupy. Raporty migawkowe pokazują stan na dzień wygenerowania: uprawnienia witryn w całej organizacji, wszystkie witryny dostępne dla wskazanego użytkownika oraz witryny z plikami oznaczonymi określonymi etykietami poufności. Raport uprawnień witryn pozwala znaleźć miejsca z najszerszym dostępem, na przykład z gośćmi zewnętrznymi albo uprawnieniem „Everyone except external users”.
Raporty aktywności śledzą zdarzenia, które mogą oznaczać oversharing, z ostatnich 28 dni, zgodnie z dokumentacją raportów: witryny, w których użytkownicy utworzyli najwięcej linków udostępniania, oraz witryny, w których treść udostępniono wszystkim użytkownikom wewnętrznym. Te raporty pomagają wychwycić nowe przypadki, zanim się utrwalą.
Raport to dopiero lista zadań. Uprawnienia porządkują właściciele witryn, bo tylko oni wiedzą, kto naprawdę powinien mieć dostęp do danego projektu. Rolą działu IT i bezpieczeństwa jest ustalenie kolejności — najpierw witryny z danymi osobowymi, finansami i dokumentami kadrowymi — oraz zasady, która ma obowiązywać po porządkach: dostęp według zasady najmniejszych uprawnień, czyli tylko tyle, ile potrzeba do pracy.
Jak ograniczyć zasięg wyszukiwania Copilota w SharePoint?
Na czas porządkowania uprawnień Microsoft zaleca Restricted Content Discovery — ustawienie na poziomie witryny, które wyłącza jej treść z wyszukiwania w całej organizacji i z odpowiedzi Copilota. Opis funkcji zawiera strona Restrict discovery of SharePoint sites and content (aktualizacja z 11 października 2026 r.).
Restricted Content Discovery nie zmienia uprawnień. Użytkownicy, którzy mają dostęp do treści, nadal mogą ją otworzyć bezpośrednio, a treść nie jest usuwana z indeksu wyszukiwania. Witryna przestaje natomiast pojawiać się w wynikach wyszukiwania w całej organizacji i w odpowiedziach Copilota, a z jej stron znikają punkty wejścia AI, takie jak przycisk Copilota. Funkcja działa tylko dla witryn SharePoint, nie dla OneDrive.
Microsoft opisuje ją jako tymczasową kontrolę i zaleca stosować selektywnie, bo nadmierne użycie zmniejsza kompletność odpowiedzi Copilota. Typowy scenariusz to czasowe wyłączenie witryn działu finansów albo kadr, dopóki ich właściciele nie przejrzą uprawnień, a potem zdjęcie ograniczenia.
Starsze rozwiązanie, Restricted SharePoint Search, jest wycofywane: według strony funkcji od 31 lipca 2026 r. nowe włączenie jest zablokowane, a jako zamiennik Microsoft wskazuje Restricted Content Discovery. Ta sama strona podkreśla, że Restricted SharePoint Search, oparte na liście dozwolonych witryn, nie jest granicą bezpieczeństwa. Tę samą logikę trzeba stosować do obu funkcji: dają czas na porządki, ale ich nie zastępują.
Najważniejsze:
- Copilot pokazuje dane, do których użytkownik ma co najmniej prawo wyświetlania — także te udostępnione przez przypadek.
- Raporty Data access governance wskazują witryny z najszerszym dostępem i nowe linki udostępniania.
- Restricted Content Discovery czasowo ukrywa witrynę przed Copilotem, ale nie zmienia uprawnień.
- Restricted SharePoint Search jest wycofywane i nie jest granicą bezpieczeństwa.
Jak etykiety poufności i DLP w Microsoft Purview chronią dane przed Copilotem?
Etykiety poufności z szyfrowaniem ograniczają to, co Copilot może zrobić z treścią pliku, a polityki DLP w Microsoft Purview pozwalają wyłączyć z odpowiedzi pliki o określonych etykietach i zablokować prompty z danymi wrażliwymi. Obie kontrole działają tylko wtedy, gdy firma ma uporządkowaną klasyfikację danych.
Według Microsoft Learn Copilot respektuje prawa użycia przyznane użytkownikowi, gdy dane są zaszyfrowane przez Microsoft Purview Information Protection. Strona Microsoft Purview data security and compliance protections for Microsoft 365 Copilot and other generative AI apps (aktualizacja z 27 maja 2026 r.) precyzuje warunek: gdy etykieta szyfruje treść, użytkownik musi mieć prawa EXTRACT i VIEW, żeby aplikacje AI zwróciły dane. Etykieta, która daje tylko prawo podglądu, zatrzymuje więc treść dokumentu poza odpowiedzią Copilota.
Druga warstwa to DLP w Microsoft Purview z lokalizacją przeznaczoną dla Copilota. Strona Microsoft Purview DLP for Microsoft 365 Copilot and Cowork (aktualizacja z 9 listopada 2026 r.) opisuje cztery zastosowania: zablokowanie wyszukiwania w sieci, gdy prompt zawiera typy informacji poufnych, zablokowanie przetwarzania promptów z takimi danymi, wykluczenie plików i e-maili z określonymi etykietami z odpowiedzi oraz wykluczenie e-maili z domen zewnętrznych jako źródła odpowiedzi. Dwie z tych funkcji, blokowanie promptów z typami informacji poufnych i wykluczanie e-maili zewnętrznych, mają według tej strony status preview.
Przy konfiguracji warto pamiętać o dwóch szczegółach z dokumentacji. W jednej regule nie da się połączyć warunku typów informacji poufnych z warunkiem etykiet — potrzebne są osobne reguły w tej samej polityce. Pliki wykluczone regułą etykiet nadal pojawiają się w cytowaniach odpowiedzi, ale Copilot nie korzysta z ich treści, więc użytkownik zobaczy, że taki dokument istnieje.
Te mechanizmy chronią dane wewnątrz Microsoft 365. Wyciek przez inne narzędzia AI, na przykład publiczne czatboty używane z prywatnych kont, wymaga szerszego zestawu kontroli, który opisujemy w artykule o tym, jak zatrzymać wyciek danych do ChatGPT i asystentów AI.
Jak audytować interakcje z Copilotem i zarządzać ich retencją?
Interakcje użytkowników z Copilotem są rejestrowane automatycznie w ramach Audit (Standard), jeśli organizacja ma włączony audyt — dodatkowa konfiguracja nie jest potrzebna. Opisuje to strona Audit logs for Copilot and AI applications (aktualizacja z 26 sierpnia 2026 r.).
Rekordy typu CopilotInteraction zawierają informację, kto i kiedy korzystał z Copilota, w jakiej aplikacji, oraz pole AccessedResources z listą zasobów, po które Copilot sięgnął, przygotowując odpowiedź. Dla każdego zasobu rekord może zawierać identyfikator etykiety poufności. To pozwala odpowiedzieć na pytanie, które padnie przy pierwszym incydencie: czy Copilot korzystał z dokumentu oznaczonego jako poufny i komu go streścił.
Audyt obejmuje też działania administratorów związane z ustawieniami Copilota. Interakcje z aplikacjami AI spoza Microsoftu są według tej samej strony rozliczane w modelu pay-as-you-go, więc zakres audytu trzeba ustalić świadomie, jeśli firma dopuszcza inne narzędzia.
Retencja to druga strona tego samego zagadnienia. Dane interakcji z Copilotem są przechowywane w usłudze, a administrator może objąć je politykami retencji w Microsoft Purview. Zasady trzeba ustalić razem z inspektorem ochrony danych: zbyt krótka retencja utrudni analizę incydentów, zbyt długa — zwiększy ilość przechowywanych danych osobowych.
Jak kontrolować wyszukiwanie w sieci, wtyczki i agentów w Copilocie?
Administrator decyduje, które agenty i rozszerzenia są dostępne w organizacji, a wyszukiwanie w sieci można ograniczyć ustawieniami prywatności i politykami DLP. Każda z tych funkcji wysyła część kontekstu poza dane organizacji, więc wymaga osobnej decyzji.
Przy wyszukiwaniu w sieci Copilot wybiera z promptu terminy, które mogą poprawić odpowiedź, i wysyła na ich podstawie zapytanie do usługi Bing Search. Strona o prywatności Copilota zaznacza, że wyłączenie opcjonalnych środowisk połączonych może wpłynąć na dostępność wyszukiwania w sieci. Bardziej precyzyjną kontrolą jest opisana wyżej reguła DLP, która blokuje wyszukiwanie w sieci tylko wtedy, gdy prompt zawiera dane wrażliwe.
Agenty rozszerzają Copilota o dostęp do narzędzi i usług zewnętrznych. Według Microsoft Learn administrator w sekcji Integrated apps centrum administracyjnego Microsoft 365 widzi uprawnienia i zakres dostępu do danych wymagane przez agenta, a także jego warunki użytkowania i oświadczenie o prywatności. Administrator wybiera też, które agenty są dozwolone w organizacji.
Warto pamiętać o dwóch szczegółach. Microsoft udostępnia w Copilocie modele zewnętrznych dostawców, a według strony o prywatności modele Anthropic działające jako podprocesor są obecnie wyłączone z EU Data Boundary. Przy przeglądzie agentów i modeli trzeba więc sprawdzić nie tylko uprawnienia, ale też to, gdzie przetwarzane są dane. Uprawnienia do konfiguracji tych ustawień warto przydzielać według zalecenia samego Microsoftu: role z najmniejszymi uprawnieniami i jak najmniej kont Global Administrator.
Co sprawdzić przed włączeniem Copilota?
Przed włączeniem Copilota trzeba sprawdzić uprawnienia, zasięg wyszukiwania, etykiety, reguły DLP, audyt i retencję oraz zasady dla agentów — w tej kolejności, bo każdy kolejny krok opiera się na poprzednim. Poniższa lista łączy te kroki z narzędziami Microsoft i osobami, które powinny za nie odpowiadać.
| Obszar | Co sprawdzić | Narzędzie Microsoft | Właściciel |
|---|---|---|---|
| Uprawnienia witryn | witryny dostępne dla całej organizacji, z gośćmi zewnętrznymi lub z linkami dla każdego | raporty Data access governance w centrum administracyjnym SharePoint | administrator SharePoint z właścicielami witryn |
| Witryny wrażliwe w trakcie przeglądu | czy witryny finansów, kadr i zarządu można czasowo wyłączyć z wyszukiwania Copilota | Restricted Content Discovery | administrator SharePoint |
| Etykiety poufności | czy dane poufne mają etykiety z szyfrowaniem i czy prawa EXTRACT mają tylko właściwe osoby | Microsoft Purview Information Protection | właściciel danych z zespołem bezpieczeństwa |
| Reguły DLP | czy pliki z etykietami są wyłączone z odpowiedzi, a prompty z danymi wrażliwymi blokowane | Microsoft Purview DLP, lokalizacja dla Copilota | zespół bezpieczeństwa |
| Audyt | czy audyt jest włączony i czy SOC wie, jak czytać rekordy CopilotInteraction | Microsoft Purview Audit | zespół bezpieczeństwa i SOC |
| Retencja | jak długo przechowywane są dane interakcji i kto ma do nich dostęp | polityki retencji w Microsoft Purview | inspektor ochrony danych |
| Agenty i wyszukiwanie w sieci | które agenty są dozwolone, jakie mają uprawnienia i czy wyszukiwanie w sieci jest ograniczone | Integrated apps w centrum administracyjnym Microsoft 365, reguła DLP dla wyszukiwania w sieci | administrator Microsoft 365 |
Ta lista nie jest jednorazowa. Nowe witryny, nowe linki udostępniania i nowe agenty pojawiają się co tydzień, więc raporty uprawnień i przegląd agentów trzeba wpisać w stały kalendarz działu IT. Szersze ujęcie, które obejmuje także inne systemy AI w firmie, daje mapa ryzyk i kontroli dla środowisk AI.
Jak nFlo może pomóc ocenić gotowość danych na Copilota?
nFlo ocenia, czy dane firmy są gotowe na asystenta AI: gdzie leżą dane wrażliwe, kto ma do nich dostęp i które kontrole ochrony danych faktycznie działają. Nie konfigurujemy Copilota za klienta — dostarczamy obraz ryzyka, na podstawie którego zespół IT i właściciele danych mogą podjąć decyzję o włączeniu.
Ta ocena jest częścią usługi ocena shadow AI i polityka korzystania z AI, która obejmuje także narzędzia AI używane poza Microsoft 365 i politykę korzystania z AI dla pracowników. Pozostałe usługi z obszaru bezpieczeństwa AI opisuje strona bezpieczeństwo AI, a kolejne przewodniki znajdziesz w bazie wiedzy o bezpieczeństwie AI. Jeśli chcesz sprawdzić, co Copilot zobaczy w Twoim tenancie, skontaktuj się z nami.
Co jeszcze warto wiedzieć o bezpieczeństwie Microsoft 365 Copilot?
Czy Microsoft 365 Copilot uczy się na danych firmy?
Według dokumentacji Microsoft Learn prompty, odpowiedzi i dane pobierane przez Microsoft Graph nie są używane do trenowania podstawowych modeli językowych, w tym modeli wykorzystywanych przez Copilota. Interakcje są natomiast przechowywane w usłudze, a administrator może je przeszukiwać i objąć polityką retencji w Microsoft Purview.
Czy Restricted SharePoint Search nadal ma sens?
Dla nowych wdrożeń nie. Microsoft wycofuje Restricted SharePoint Search i od 31 lipca 2026 r. blokuje jego nowe włączenie, wskazując jako następcę Restricted Content Discovery. Obie funkcje są przy tym tymczasowymi kontrolami, a nie granicą bezpieczeństwa — trwałym rozwiązaniem jest uporządkowanie uprawnień.
Czy Copilot widzi pliki zaszyfrowane etykietą poufności?
Copilot respektuje prawa użycia przyznane użytkownikowi. Gdy etykieta szyfruje treść, użytkownik musi mieć prawa EXTRACT i VIEW, żeby aplikacje AI zwróciły dane z pliku. Jeśli użytkownik ma tylko prawo podglądu, Copilot nie wykorzysta treści dokumentu w odpowiedzi.
Czym Microsoft 365 Copilot różni się od GitHub Copilot?
Microsoft 365 Copilot pracuje na danych organizacji w Microsoft 365 — poczcie, czatach i dokumentach — w granicach uprawnień użytkownika. GitHub Copilot to asystent programisty działający w edytorze kodu. Ryzyka i kontrole są inne, dlatego oba produkty ocenia się osobno.
Od czego zacząć przygotowanie firmy do Copilota?
Od raportów uprawnień i udostępniania w SharePoint: znalezienia witryn dostępnych dla całej organizacji, linków dla każdego i witryn z gośćmi zewnętrznymi. Na tej podstawie właściciele witryn porządkują dostęp, a witryny wymagające dłuższego przeglądu można czasowo wyłączyć z wyszukiwania Copilota.
